Solidarność w podziemiu - Jerzy Holzer Zobacz większe

Solidarność w podziemiu - Jerzy Holzer

Używany

1990r. KSIĄŻKA UŹYWANA, 181 STRON, Wydawnictwo Łódzkie

Więcej szczegółów

8,00 zł

Więcej informacji

1. VII podwyżki cen niektórych gatunków mięsa i wędlin. Władze wprowadzały podwyżkę świadome grożących niebezpieczeństw. Starały się wybrać dogodny dla siebie termin – na początku okresu masowych urlopów. Nie podały początkowo faktu podwyżki cen i jej zakresu do publicznej wiadomości, zostawiając sobie możliwość manewru.

Reakcja robotników była natychmiastowa. 1.VII wybuchły strajki w zakładach „Ursus” (Warszawa), „Autosan” (Sanok), „Ponar” (Tarnów). 2. VII strajkowały „Ursus”, jego filie w Ostrowie Wielkopolskim i Włocławku, Huta Warszawa, „Polmo” (Tczew), Wytwórnia Sprzętu Komunikacyjnego (Mielec), pracownicy Rzeszowskiego Kombinatu Budowlanego zatrudnieni w Dąbrowie Górniczej. Podczas strajków wysuwano gł6wnie żądania zaniechania podwyżki lub podwyższenia płac. Ponieważ w niektórych przedsiębiorstwach na początku lipca zwiększono normy, domagano się tam przywrócenia poprzednich. Na ogół dyrekcje zakładów niemal natychmiast wyrażały zgodę na żądania dotyczące płac i norm.

2. VII wieczorem wiceprezes Związku Spółdzielni Spożywców „Społem”, w drugiej połowie lat 70-tych państwowego monopolisty w handlu artykułami spożywczymi, zakomunikował w telewizji o podwyżce cen mięsa i wędlin, której zakres znacznie jednak ograniczono. Stosunkowo niska ranga przedstawiciela władz świadczyła o chęci pozostawienia sobie nadal pola manewru. Trudno zresztą zrozumieć zamierzenia. Łatwe ustępstwa płacowe dla strajkujących zakładów musiały prowadzić do reakcji łańcuchowej. Jeśli nawet nie dostrzegano politycznych konsekwencji tego procesu, to przecież niweczył on próbę częściowego ustabilizowania rynku, do czego miała

- See more at: http://www.wszechnica.solidarnosc.org.pl/?page_id=13200#sthash.0vzl0hJz.dpuf

Bezpośrednim impulsem do fali strajków w lecie 1980 roku było wprowadzenie 1. VII podwyżki cen niektórych gatunków mięsa i wędlin. Władze wprowadzały podwyżkę świadome grożących niebezpieczeństw. Starały się wybrać dogodny dla siebie termin – na początku okresu masowych urlopów. Nie podały początkowo faktu podwyżki cen i jej zakresu do publicznej wiadomości, zostawiając sobie możliwość manewru.

Reakcja robotników była natychmiastowa. 1.VII wybuchły strajki w zakładach „Ursus” (Warszawa), „Autosan” (Sanok), „Ponar” (Tarnów). 2. VII strajkowały „Ursus”, jego filie w Ostrowie Wielkopolskim i Włocławku, Huta Warszawa, „Polmo” (Tczew), Wytwórnia Sprzętu Komunikacyjnego (Mielec), pracownicy Rzeszowskiego Kombinatu Budowlanego zatrudnieni w Dąbrowie Górniczej. Podczas strajków wysuwano gł6wnie żądania zaniechania podwyżki lub podwyższenia płac. Ponieważ w niektórych przedsiębiorstwach na początku lipca zwiększono normy, domagano się tam przywrócenia poprzednich. Na ogół dyrekcje zakładów niemal natychmiast wyrażały zgodę na żądania dotyczące płac i norm.
- See more at: http://www.wszechnica.solidarnosc.org.pl/?page_id=13200#sthash.8bXWx3eP.dpuf

30 Inne produkty w tej samej kategorii: